Karolien Coppens

Suffocating interior


ONDERZOEK

In mijn project, heb ik voor een ruimte gekozen die gesitueerd was in het huis van mijn grootouders. Het was een ruimte waar ik veel kwam als kind. Het was een plek dat mijn grootmoeder had voorzien om spullen te stockeren, maar ook een plek waar wij, de kleinkinderen, konden spelen. Dit moest dus eigenlijk een ruimte zijn waar ik als kind graag kwam. Maar waarom herinner ik mij het dan niet op die manier? Claustrofobie en angst zijn de 2 hoofdthema’s die ik uit mijn herinnering aan deze ruimte naar voor heb geschoven.

Dit zijn 2 thema’s die zorgen voor een vervreemdend effect bij een bepaalde groep van mensen, die hier onder lijden. Waardoor ze meer afstand gaan nemen van dergelijke plaatsen.

Waarom is het dat mensen niet allemaal 1 zelfde gevoel hebben in een bepaalde ruimte? Kan dit gevoel gemanipuleerd worden en kan “de donkerte” helpen om een ruimte beter te leren kennen?

Uit mijn herinnering blijkt dat ik die bepaalde ruimte dus herinner als onaangenaam, donker en verstikkend. Deze plek behoort tot een groter gebouw met meerdere ruimtes. Het leek me dan ook boeiend om na te gaan of er nog andere plekken waren in het huis waar ik die zelfde gevoelens ervoer. Daaruit is mijn eerste onderzoek voort gekomen.

Om een duidelijk standpunt te kunnen formuleren op mijn onderzoeksvraag, ben ik gaan kijken naar oa Andrea Palladio, Le Corbusier en Juhani Pallasmaa. Vooral deze laatste heeft me enorm gefascineerd in zijn boeken “The eyes of the skin” en “the thinking hand”. Hij hecht enorm veel waarde aan het tactiele van architectuur . Palladio en Le Corbusier zijn  vooral bezig geweest met het binnen brengen van licht. Het lijkt me dan ook een uitdaging om deze 2 aspecten te combineren  in men verdere project. 

“Touch is the sensory mode that integrates our experience of the world with that of ourselves. Even visual perceptions are fused and integrated into the haptic continuum of the self. My body remembers who I am and where I am located in the world.”

Juhani Pallasmaa – The eyes of the skin 

“The task of architecture is to make visible how the world touches us”

–       Merleau-Ponty

 

“The hands want to see, the eyes want to caress.”

 – Johann Wolfgang von Goethe

Na wat opzoekwerk naar tactiele architectuur, ben ik een doctoraat van Jasmien Herssens tegengekomen “Designing architecture for more”.

In dit doctoraat wordt de niet-visuele beleving van de gebouwde ruimte bestudeerd door de ervaringen van mensen met aangeboren blindheid, die zodoende nooit enige visuele stimulatie ondervonden hebben, te onderzoeken. Op deze manier wil Jasmien Herssens komen tot niet visuele ontwerpparameters die vanaf het begin van het ontwerpproces kunnen geïntegreerd worden en bijdragen tot een meer multi-sensoriële architectuurbeleving.

Ontwerpers zijn vandaag de dag te vaak bezig met het  esthetische en visuele van de architectuur. Mijn doel is om ruimtes te ontwerpen die aangenaam zijn en ook zo kunnen ervaren worden door iedereen. Ik maak hier gebruik van verschillende materialen die visueel anders ogen dan aanvoelen.  Het zal dus gaan over het haptische vs het visuele.

Dit brengt een maatschappelijke relevantie teweeg, aangezien architectuur op deze manier ook boeiend  ervaren kan worden door mensen met een (aangeboren) blindheid.

ONTWERP

Voor mijn ontwerp ben ik mij gaan baseren op de 2 ontwerpparameters van Jasmien Herssens. Namelijk de materiële parameters en de geometrische parameters.

Bij tactiele architectuur gaat het om een intense beleving van de ruimte. Daarom heb ik drie aspecten aan gebracht om die beleving te versterken:

                            de looplijnen zijn tastbaar geworden.

In het huis is een wandeling gemaakt dat mensen gaat begeleiden bij het betreden van de woning. De wandeling is bepaald door de looplijnen van het oude huis. Om deze te bepalen heb ik steeds de kortste hoek genomen, dat iemand neemt wanneer zij bv door een deur lopen.

                                                Materialen

In deze wandeling zijn er verschillende innovatieve materialen aangebracht om de beleving intenser te maken. In de woning zijn er verschillende ruimtes die donker en klein zijn, maar ook ruimtes die open en licht zijn. De donkere ruimtes zullen ruwe, robuuste materialen bevatten. In contrast hiervan, zullen de lichte ruimtes materialen bevatten die strak en clean zijn.

Licht

Om de openheid van sommige ruimtes te benadrukken, zijn deze nog groter gemaakt.

De donkere ruimtes zijn op hun beurt kleiner gemaakt.

Het licht komt via de open ruimtes binnen en wordt door de wandelingstunnel gefilterd en komt zo uiteindelijk in de donkere ruimtes toe. Hier is het licht dus zeer duister.

                                                                     meubels

Ook de meubels zijn zo gevormd en ontworpen dat ze de vorm volgen van de wandelingstunnel.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s