Juliette Depasse


 “Conflicten aan tafel”

Ik heb de voorbije weken rond het huis van mijn groottante in Charleroi gewerkt. Het is een groot burgerlijk huis met meerdere verdiepingen en een grote tuin. Ik ben er al vier jaar geleden niet meer geweest en het leek me interessant om dat huis volledig vanuit mijn geheugen te reconstrueren.

Ik heb er veel herinneringen aan overgehouden, vooral negatieve. Een aantal ruimtes heb ik nooit bezocht, omdat ik overspoeld werd door angst wanneer ik in de buurt ervan kwam. Er was een grote klok in de keuken en wanneer die luidde werd het huis opgevuld met de weergalming ervan.

Dit zorgde voor een griezelige sfeer en benadrukte de leegte en de grootte van het gebouw.

Naar aanleiding van die gevoelens heb ik de film Great Expectations bekeken van David Lean waar een groot, griezelig huis een belangrijke rol speelt.

Het is een plek waar er conflicten ontstonden toen ik er was met mijn ouders. Vooral aan tafel was de spanning te snijden en hevige ruzies waren het gevolg. Wanneer er een familiefeest was met veel volk dat ik amper kende, was er op het eerste zicht een gezellige sfeer. Maar ik voelde de onderlinge spanningen tussen de verschillende familieleden en vond dat velen hypocriet overkwamen.

De eerste stappen van de reconstructie waren grondplannen en doorsnedes getekend in potlood. Later heb ik die in Autocad weergegeven en perspectief toegevoegd met zwarte stift en potlood. Van één doorsnede heb ik een maquette gemaakt op 1:100 om een beter inzicht te krijgen op de ruimtes en hoe zij in relatie staan met elkaar.

Naast mijn “objectieve” kijk op het huis heb ik ook mijn impressies weergegeven met behulp van aquarel. Ik heb mij hiervoor gebaseerd op de sfeer in de ruimte die het sterkst in mijn geheugen aanwezig is, namenlijk de eetkamer. De verschillende herinneringen heb ik opgedeeld in 2 categorieën: wanneer ik er alleen was met mijn ouders en groottante en wanneer er een familiefeest was. Ik vroeg me af of ik de ruimte anders ervaarde naargelang de sfeer die er heerste.

In die context heb ik naar de film Festen gekeken van Thomas Vinterberg, waarna ik besefte dat ik sociale interacties in grote groep en in kleine groep niet zo zwart-wit moest beschouwen.

Voor de transformatie die ik wou uitvoeren, dacht ik eerst om op zoek te gaan naar manieren om de eetkamer te veranderen zodat er geen conflicten meer zouden ontstaan. Maar is dit niet wat de traditionele interieurarchitectuur al tracht te doen? Met die gedachte las ik het boek Architecture and disjuction van Bernard Tschumi waar ik heb kennisgemaakt met het concept van geweld in architectuur. Hij omschrijft de term ‘violence’ als de intensiteit tussen een individu en de ruimte waarin hij zich bevindt. In een perfecte geometrische architectuur wordt het individu een stoorzender, hij past niet in het plaatje. In talrijke gevallen schrijft de ontwerper een scenario uit voor dit individu zodat hij het beeld van het interieur niet zou verstoren. Tschumi reageert hierop door voor te stellen om naar een ‘formal violence’ te streven. Ruimtes die voor een nieuwe belevenis van de architectuur zorgen.

Naar maatschappelijke relevantie toe probeer ik om het interieur vanuit een andere invalshoek te bekijken. In plaats van het interieur zo comfortabel mogelijk te maken voor de gebruiker, wil ik op zoek gaan naar een sterk dialoog tussen de gebruiker en de ruimte om tot een nieuwe ervaring te komen.

In de ontwerpfase ben ik aan de slag gegaan door beelden op te zoeken, te schetsen en maquettes te maken op schaal 1:20. Opvallend was dat de uitschuifbare tafel een bepalend element was in de reconstructie fase. Hierdoor staat de tafel centraal in mijn ontwerp en vraag ik mij af hoe ik een intense ontmoeting kan creëeren door middel van de tafel tussen de ruimte en het individu.

De bronnen die ik geraadpleegd heb:

Boeken:

–        Gaston Bachelard. La poétique de l’espace. 1958.

–        Bernard Tschumi.  Architecture and disjunction. The MIT Press, 1996.

Films:

–        Thomas Vinterberg. Festen. 1998.

–        David Lean. Great Expectations. 1946.

Kunstwerken:

–        Giovanni Battista Piranise. Carceri d’invenzione. Rome, 1745-1750.

–        Kurt Schwitters. Merzbau. 1933.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s